وبلاگ

جوش مقعدی چیست و علائم، علل و درمان آن چیست؟

آبسه آنورکتال (که به جوش مقعدی، آبسه مقعدی، آبسه پریانال یا آبسه حفره ای بسته به محل آن نیز گفته می شود) یک حفره پر از چرک است که در شیارهای کانال مقعد (که سینوس های مقعد نامیده می شود) تشکیل می شود.

آبسه های آنورکتال معمولا در اثر تجمع باکتری های معمولی در بافت های آسیب پذیر یا آسیب دیده ایجاد می شود. در حالی که بدن شما سعی می کند عفونت را کنترل کند، خون گلبول های سفید کشته می شوند و سایر مایعات بدن نیز در بافت شروع به جمع شدن کرده و ایجاد توده چرک می کنند.

جوش ها می توانند در نزدیک یا داخل مقعد ایجاد شوند یا بالاتر در قسمت راست روده ایجاد شوند. جوش می تواند بدون دلیل مشخصی به صورت خود به خود ایجاد شود، معمولاً با بیماری های دستگاه گوارش، بی نظمی روده، سرکوب سیستم ایمنی و حتی مصرف برخی از داروها همراه است.

علائم جوش مقعدی

جش مقعدی معمولاً ابتدا به دلیل درد مبهم و ضربان دار در مقعد یا راست روده تشخیص داده می شود که اغلب هنگام دفع مدفوع همراه با درد شدید است.

جوش های مقعدی رایج ترین نوع آبسه های پرینال (“پری” به معنی اطراف) هستند و معمولاً از نظر بصری در لایه های فوقانی بافت قابل تشخیص هستند. هنگام لمس، توده معمولاً حساس، قرمز و گرم است.

در مقابل، آبسه هایی هم هستند که مستقیم تر بوده و بافت های عمیق تری ایجاد می کنند و معمولا بیشتر از آنچه دیده می شوند احساس می شوند. از بین این دو نوع، عفونت مستقیم جدی تر و خطرناک تر است.

با شروع تجمع چرک و تشکیل توده قابل لمس، علائم دیگری از جوش مقعدی ظاهر می شود، از جمله:

  • تب
  • خستگی
  • یبوست
  • ترشح و خونریزی مقعدی
  • احساس می کنید در مواقع غیر ضروری باید به دستشویی بروید
  • افزایش درد و اغلب ثابت، بدتر شدن با حرکت یا هنگام نشستن

در صورت مشاهده هر یک از این علائم، باید به پزشک مراجعه کنید و معاینه کامل انجام دهید.

در صورت عدم درمان، جوش می تواند منجر به ایجاد فیستول مقعدی شود، ارتباط غیر طبیعی بین پوست اطراف مقعد و مجرای مقعدی می تواند باعث شود چرک با مدفوع آمیخته شده و با آن تخلیه شود.

در صورت بروز تب بالا (بیش از ۱۰۰٫۴ درجه)، لرزش، استفراغ مداوم، ناتوانی در دفع مدفوع یا درد شدید مقعدی (بدون حرکت روده)، بدون تأخیر به پزشک مراجعه کنید. اینها ممکن است نشان دهنده عفونت سیستمیک باشد که از محل جوش به جریان خون سرایت کرده است.

بدون درمان مناسب، عفونت سیستمیک از این دست می تواند منجر به سپسیس، شوک سمی و حتی مرگ شود.

علل جوش مقعدی

جشو مقعدی می تواند به صورت جداگانه معمولا به دلیل رشد بیش از حد باکتری های رایج در دستگاه گوارش، مانند اشرشیاکلی ایجاد شود.

هر کسی چه جوان و چه بزرگ می تواند به جوش مقعدی مبتلا شود، تعدادی از شرایط وجود دارد که می تواند خطر ابتلا را افزایش دهد. آنها عبارتند از:

  • بیماریهای التهابی روده (IBD) مانند بیماری کرون و کولیت اولسروز
  • HIV و سایر نمونه های سرکوب سیستم ایمنی
  • دیابت
  • رابطه جنسی مقعدی
  • یبوست یا اسهال مزمن یا شدید
  • استفاده از داروهای استروئیدی، از جمله پردنیزون
  • شیمی درمانی
  • عفونت های مقاربی مقعد یا راست روده
  • بیماری های نادر پوستی

تشخیص جوش مقعدی

اکثر جوش های مقعدی بر اساس سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی تشخیص داده می شوند. اگر جوش در مجرای مقعد داخلی ایجاد شود، ممکن است پزشک شما بخواهد با استفاده از یک آندوسکوپ منعطف و روشن، اندوسکوپی را انجام دهد.

به ندرت، اگر آبسه عمیق باشد، ممکن است از آزمایشات تصویربرداری مانند اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) یا سونوگرافی ترانس رکتال (TRUS) استفاده شود.

در طول معاینه فیزیکی، کسی که مسئول مراقبت های بهداشتی شما است، می خواهد مطمئن شود که توده ایجاد شده جوش یا آبسه است یا بواسیر. معمولاً با ارائه علائم می توان این دو حالت را متمایز کرد.

با آبسه و جوش مقعدی، درد با گذشت زمان بدتر می شود و به درمان استاندارد بواسیر پاسخ نمی دهد. همچنین ممکن است علائم عمومی عفونت مانند تب و لرز شبانه وجود داشته باشد که معمولاً با بواسیر تجربه نمی کنید.

در صورت مشکوک به IBD ، HIV یا دیابت، آزمایش های دیگری از جمله آزمایش خون و کولونوسکوپی تجویز می شود.

جوش های اطراف مقعد

درمان جوش مقعدی

جوش های مقعدی و در حالت کلی آبسه های آنورکتال به ندرت خود به خود یا تنها با درمان آنتی بیوتیکی برطرف می شوند. در بیشتر موارد، پزشک معالج شما باید آبسه و جوش را تخلیه کند، یک روش نسبتاً ساده در مطب که شامل بی حس کننده موضعی، چاقوی جراحی و یک جفت فورسپس است.

اگر آبسه عمیق باشد یا در بالای رکتوم قرار داشته باشد، این عمل باید در بیمارستان تحت بیهوشی عمومی انجام شود. جراحی به طور کلی حدود ۳۰ دقیقه طول می کشد. برخی از چرکهای استخراج شده ممکن است برای شناسایی باکتری عامل به آزمایشگاه ارسال شوند.

پس از اتمام عمل، آنتی بیوتیک ها به مدت یک هفته تجویز می شوند تا به درمان عفونت و جلوگیری از گسترش بیشتر چرک ها کمک کنند. همچنین ممکن است به شما توصیه شود از حمام آب گرم استفاده کنید، حوضچه ای کم عمق که برای خیساندن و تمیز کردن ناحیه مقعد استفاده می شود.

گاهی تیلنول (استامینوفن) برای تسکین درد تجویز می شود. در مدت زمان بهبودی، نرم کننده های مدفوع ممکن است برای کاهش سایش و اجازه بهبود بهتر جوش و ابسه تخلیه شده مورد نیاز باشد.

پس از دفع مدفوع، دستمال توالت را به آرامی به محل مالیده و با یک بطری اسپری پر از آب گرم بشویید. کمی با صابون بشویید اما از مصرف الکل یا پراکسید هیدروژن خودداری کنید، که می تواند روند بهبود را کند کند. در صورت نیاز، زخم را با گاز یا پد ماکسی بمالید.

همچنین می توانید از پزشک خود در مورد استفاده کوتاه مدت از کرم ها و ژل های موضعی بدون نسخه که ممکن است به تسکین بافت های مقعد کمک کند، راهنمایی بگیرید.

تخلیه جوش و آبسه باعث تسکین فوری می شود. در حالی که ممکن است بعد از عمل کمی درد وجود داشته باشد، که در مقایسه با آن خفیف خواهد بود. با این حال، اگر بعد از اینکه به خانه برگشتید خونریزی مقعدی، تب، لرز یا استفراغ شدید داشتید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد اعتبار سنجی *

دکمه بازگشت به بالا