شقاق چیست؟

شقاق چیست؟ درباره شقاق چه می دانید؟ شقاق یا فیشر یک شکاف مقعدی است که خودش را در شکل یک برش کوچک یا پارگی در ناحیه مقعد نشان می دهد. ترک خوردگی پوست باعث ایجاد درد شدید و در برخی موارد باعث خونریزی در طی حرکات روده می شود. گاهی اوقات شقاق یا فیشر می تواند به اندازه ای عمیق باشد که به بافت عضلانی آسیب برساند.

شقاق معمولا یک وضعیت جدی نیست. اما می تواند در همه سنین ایجاد شود و اغلب در نوزادان و کودکان جوان مشاهده می شود، زیرا یبوست یک مشکل رایج در این گروه های سنی است. در اغلب موارد، شقاق یا فیشر در عرض چهار تا شش هفته به صورت خود به خود ترمیم می شود. اما اگر شقاق بیش از هشت هفته ترمیم نشود، شقاق مزمن شده است. درمان های خاصی می تواند شقاق را بهبود بخشید و به ناراحتی ها و دردهای آن کمک کند، از جمله مسکن های رقیق کننده مدفوع و مسکن های درد موضعی.

اگر یک شقاق مقعدی با این درمان ها بهبود نیافت، ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید. یا ممکن است پزشک برای تشخیص سایر اختلالات و علت ایجاد شقاق مقعدی، دستور آزمایش ها و بررسی های بیشتر را بدهد.

 

علائم شقاق چیست؟

علائم شقاق ممکن است شامل یک یا چند علامت زیر باشد:

  • ایجاد شکاف در پوست اطراف مقعد شما
  • یک تکه پوست، یا یک تکه کوچک پوست، در کنار شکاف
  • درد شدید در ناحیه مقعد در هنگام حرکت روده
  • رگه های خونی روی مدفوع و یا بر روی کاغذ توالت پس از پاک کردن
  • سوزش یا خارش در ناحیه مقعد

تشخیص شقاق مقعدی

علت شقاق چیست؟

علت شقاق در اغلب موارد به خاطر عبور مدفوع بزرگ یا سفت است. یبوست مزمن یا اسهال مکرر می تواند پوست اطراف مقعد را پاره کند. سایر علل شایع شقاق عبارتند از:

  • تنش در حین زایمان یا حرکت روده
  • بیماری روده التهابی (IBD) مانند بیماری کرون
  • کاهش رسیدن جریان خون به ناحیه مقعد
  • تنگ شدن بیش از اندازه عضلات اسفنکتر مقعدی

در موارد نادر، ممکن است علت شقاق مقعدی، سرطان مقعد، اچ آی وی، بیماری سل، سیفلیس و ویروس هرپس سیمپلکس باشد.

شقاق مقعدی ممکن است باعث درد شدید و با حرکت روده باعث خونریزی کمی شود. اگر شقاق به یک شقاق مزمن مقعدی تبدیل شود، ممکن است بر اثر عفونت های مزمن محلی، برچسب هایی در پوست ناحیه مقعد ایجاد شود.

از سایر علت های کمک کننده به ایجاد شقاق می توان به جراحی های مقعدی قبلی، بیماری های التهابی روده، سرطان های موضعی و بیماری های منتقله از راه جنسی اشاره کرد. برخی از شرایط مانند زایمان، رابطه سخت یا مدفوع سفت نیز به صورت مستقیم به شقاق مقعد منجر می شوند، و آسیب هایی جدی به ناحیه اطراف مقعد وارد می کنند.

 

چه کسانی می توانند شقاق بگیرند؟

شقاق مقعدی در دوران کودکی بسیار شایع است. بزرگسالان به ویژه سالمندان نیز به علت کاهش جریان خون در ناحیه مقعد، مستعد ابتلا به شقاق مقعدی هستند. در طی زمان بارداری و پس از زایمان، زنان نیز به علت تنش در حین زایمان در معرض خطر مبتلا شدن به شقاق مقعدی یا فیشر هستند.

افرادی که مبتلا به IBD نیز هستند، در معرض ابتلا به شقاق های مقعدی هستند. التهابی که در پوشش روده رخ می دهد، بافت اطراف مقعد را بیشتر در معرض پاره شدن قرار می دهد.

افرادی که اغلب یبوست دارند، نیز در معرض ابتلا به شقاق یا فیشر هستند. تنش و عبور مدفوع های بزرگ و سفت، شایع ترین علت ایجاد شقاق مقعدی در این افراد است.

علائم شقاق چیست

تشخیص شقاق مقعدی

تشخیص شقاق مقعدی با بررسی محدوده اطراف مقعد انجام می شود. با این حال، ممکن است پزشک بخواهد رکتوم را به صورت دقیق معاینه کند تا تشخیص درست تری از بیماری بدهد و یا شقاق را تایید کند.

در طول امتحان های شقاق برای تشخیص، پزشک ممکن است ابزار خاصی را به راست روده شما وارد کند تا شقاق و شکاف های ایجاد شده را به وضوح مشاهده کند. این ابزار پزشکی یک لوله نازک است که به پزشک اجازه می دهد تا کانال مقعد را به خوبی بررسی کند.

با استفاده از آنسکوپ نیز ممکن است پزشک سایر علل درد مقعد مانند بواسیر یا هموروئید را پیدا کند. در برخی موارد پزشک برای یافتن علت درد رکتوم و ارزیابی بهتر علائم، ممکن است از آندوسکوپی نیز استفاده کند.

 

چگونه می توان از شقاق مقعدی جلوگیری کرد؟

همیشه نمی توان جلوی شقاق مقعدی را گرفت. اما می توانید خطر مبتلا شدن به آن را با اقدامات پیشگیرانه زیر کاهش دهید:

  • خشک نگه داشتن ناحیه مقعد خشک
  • تمیز کردن ناحیه مقعد به آرامی با صابون ملایم و آب گرم
  • نوشیدن مقدار زیاد مایعات
  • خوردن غذاهای فیبردار
  • ورزش منظم برای جلوگیری از یبوست
  • درمان بالا فاصله اسهال
  • عوض کردن مرتب پوشک نوزادان

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *