در شرایطی که بیماران مبتلا به دیابت برای مدیریت روزانه بیماری خود به ابزارهای دقیق پایش قند خون نیاز دارند، تداوم ابهام در تخصیص ارز به سنسورهای پایش مداوم قند خون (CGM) نگرانیهای تازهای ایجاد کرده است. انجمن دیابت گابریک با اشاره به این وضعیت هشدار داده است که ادامه این روند میتواند دسترسی بیماران به تجهیزات ضروری کنترل دیابت را دشوار کرده و فشار جسمی و روانی قابل توجهی بر خانوادهها وارد کند.
به گفته این انجمن، افزایش قیمت سنسورها تنها بخشی از مسئله است و در صورت ادامه روند فعلی، احتمال اختلال در تأمین پایدار این تجهیزات نیز وجود دارد؛ موضوعی که تمامی شرکتهای فعال در حوزه واردات و تأمین تجهیزات دیابت را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
سنسور دیابت؛ ابزار ضروری برای مدیریت بیماری
دکتر استقامتی، رئیس هیئتمدیره انجمن دیابت گابریک، با تأکید بر نقش مهم سنسورهای پایش مداوم قند خون در کنترل دیابت گفت:
»سنسورهای دیابت و سایر ملزومات کنترل قند خون، ابزارهای جانبی یا لوکس نیستند. این تجهیزات در راهنماهای علمی معتبر دنیا توصیه شدهاند و شواهد علمی نشان میدهد استفاده از آنها نقش مهمی در مدیریت بهتر دیابت دارد. برای بسیاری از بیماران، بهویژه کودکان مبتلا به دیابت نوع یک، این ابزارها بخشی از مراقبت روزانه محسوب میشوند. وقتی تخصیص ارز به این تجهیزات پایدار نباشد، زنجیره تأمین دچار اختلال میشود و هزینهها افزایش پیدا میکند. «
او تأکید کرد که نگرانی خانوادهها فقط افزایش قیمت نیست، بلکه دسترسی پایدار به این تجهیزات موضوع مهمتری است.
کاهش دسترسی به سنسورها چه پیامدی دارد؟
به گفته رئیس هیئتمدیره انجمن دیابت گابریک، پایش مستمر قند خون برای بیماران دیابتی اهمیت حیاتی دارد. محدود شدن دسترسی به سنسورها به دلیل مشکلات ارزی میتواند کنترل بیماری را دشوار کرده و خطراتی مانند افت یا افزایش ناگهانی قند خون، بیهوشی، تشنج و سایر عوارض جدی را افزایش دهد.
او این وضعیت را یک نگرانی واقعی برای خانوادهها دانست؛ بهویژه خانوادههایی که کودک مبتلا به دیابت دارند و باید بهطور شبانهروزی وضعیت قند خون را کنترل کنند.
کاهش مصرف سنسور؛ تصمیمی از سر اجبار
انجمن دیابت گابریک اعلام کرده است افزایش قیمت ناشی از عدم تخصیص ارز با نرخ قبلی و نبود چشمانداز مشخص برای تأمین ارز، برخی خانوادهها را ناچار کرده مصرف سنسور را محدود کنند یا حتی از آن صرفنظر کنند. چنین تصمیمی معمولاً از سر اجبار اقتصادی گرفته میشود، اما میتواند پیامدهای درمانی کوتاهمدت و بلندمدت به همراه داشته باشد و علاوه بر سلامت جسمی، آرامش روانی خانوادهها را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
دکتر استقامتی در این زمینه گفت:
«عدم تأمین پایدار سنسورهای دیابت با قیمت منطقی در نهایت کیفیت زندگی بیماران را کاهش میدهد و هزینههای بیشتری را در آینده به خانوادهها و نظام سلامت تحمیل خواهد کرد».
ضرورت حمایت برای حفظ دسترسی بیماران
انجمن دیابت گابریک با تأکید بر اهمیت تأمین پایدار تجهیزات حیاتی سلامت اعلام کرده است انتظار میرود سازوکار تخصیص ارز پایدار و قابل اتکا برای سنسورهای دیابت و سایر ملزومات کنترل بیماری هرچه سریعتر اجرایی شود. به گفته این انجمن، این تجهیزات باید در فهرست کالاهای ضروری سلامت قرار گیرند تا بیماران از تبعات نوسانات ارزی در امان بمانند.
جمعبندی
در پایان، انجمن دیابت گابریک ضمن ابراز نگرانی نسبت به ادامه روند فعلی تأکید کرده است بلاتکلیفی در تخصیص ارز برای سنسورهای دیابت میتواند به تدریج به یک چالش جدی برای جامعه دیابت تبدیل شود؛ چالشی که علاوه بر فشار اقتصادی، پیامدهای جسمی و روانی قابل توجهی برای بیماران و خانوادههای آنان به همراه خواهد داشت.
